Quesnoy-sur-Deûle

Na tym cmentarzu wojennym spoczywa 1 964 niemieckich poległych podczas I wojny światowej. Département Nord Niemiecki cmentarz wojskowy w Quesnoy-sur-Deûle został założony w listopadzie 1914 roku przez niemieckie oddziały, które grzebały tu swoich poległych do końca listopada 1916 roku. W 1920 i 1925 r. francuskie władze wojskowe dokonały tu kolejnych pochówków, w tym kilku z Comines. Cmentarz polowy II. bayer. 308 poległych otrzymało wspólny grób w Quesnoy. Wielu z pochowanych tutaj poległo podczas ciężkich walk na belgijskiej ziemi na południe od Ypres w październiku i listopadzie 1914 r. (1. bitwa o Flandrię) oraz w grudniu pod Armentières. Wojna okopowa w 1915 i 1916 r. spowodowała dalsze ciężkie straty, ale w 1918 r. pochowano tu tylko dwóch niemieckich poległych. Polegli należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się głównie w Saksonii i Bawarii, ale także w Wirtembergii, Hesji, Meklemburgii, na Śląsku, Pomorzu, w Brandenburgii, Alzacji i Lotaryngii. W tym czasie żołnierze wznieśli centralny znacznik, a na wspólnym grobie umieszczono kamień pamiątkowy. Prace remontowe w okresie międzywojennym Początkowe prace mające na celu poprawę stanu cmentarza zostały przeprowadzone przez Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) na podstawie porozumienia osiągniętego z odpowiedzialnymi francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Problem trwałego oznaczenia grobów pozostał jednak nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - był w stanie podjąć się ostatecznego projektu niemieckich cmentarzy wojskowych we Francji z okresu I wojny światowej. Oprócz gruntownej renowacji krajobrazu, w 1977 r. tymczasowe drewniane znaczniki grobów zostały zastąpione krzyżami wykonanymi z belgijskiego granitu z wygrawerowanymi nazwiskami i datami pochowanych tu osób. Spośród 1,964 poległych, 1,656 spoczywa w indywidualnych grobach; 28 pozostaje bezimiennych. We wspólnym grobie z 308 poległymi z Comines, jedna ofiara pozostała bezimienna. Na grobie poległego wyznania mojżeszowego, z powodów religijnych, zamiast krzyża umieszczono stelę wykonaną z tego samego materiału. Hebrajskie znaki brzmią: 1. (powyżej) "Tu spoczywa pochowany.... ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza znajdzie się w kręgu żywych" Utrzymanie: Cmentarz jest stale utrzymywany przez służby porządkowe Volksbundu.