Na tym cmentarzu wojennym w departamencie Wogezy pochowanych jest ponad 6700 niemieckich poległych w wojnie i około 950 francuskich ofiar I wojny światowej.
Pochówek
Cmentarz został założony przez francuskie władze wojskowe w marcu 1921 roku. Polegli, którzy zostali tymczasowo pochowani w promieniu do 40 kilometrów podczas walk, znaleźli tutaj swoje ostateczne miejsce spoczynku. Większość z nich zginęła w ostatnich dniach sierpnia 1914 r. podczas "bitwy o Lotaryngię", kiedy to wojska niemieckie odrzuciły oddziały francuskie, które przekroczyły granicę Rzeszy i ścigały je przez Wogezy. Jeszcze więcej osób zginęło w ponownych walkach od października do grudnia 1914 r. oraz podczas wojny w okopach w latach 1915-1918.
Spoczywający tu Niemcy należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się głównie w Bawarii, ale także w Badenii, Wirtembergii, Hesji, Saksonii, Brandenburgii i Nadrenii.
Historia
Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e. V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) podjęła pierwsze prace remontowe na niemieckiej części cmentarza na podstawie porozumienia z francuskimi władzami wojskowymi w sprawie traktowania wspólnych cmentarzy w 1928 roku.
w 1931 r. dwa wspólne groby zostały obramowane czerwonym piaskowcem z Wogezów. Wejście zostało przeprojektowane z kutą bramą i ścianami skrzydłowymi. Pomiędzy wspólnymi grobami wzniesiono pomnik. Nie było możliwe trwałe oznaczenie niemieckich grobów z powodu braku obcej waluty, a później z powodu II wojny światowej.
Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z 19 lipca 1966 r. Volksbund - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - był w stanie zająć się ostatecznym projektem niemieckich cmentarzy wojskowych z I wojny światowej we Francji.
Młodzi ludzie już wcześniej rozpoczęli przygotowawcze prace ogrodnicze w ówczesnych obozach młodzieżowych Volksbundu (obecnie obozach pracy). w 1980 r. teren w Bertrimoutier został gruntownie uporządkowany, a poprzednie tymczasowe drewniane tablice nagrobne zastąpiono metalowymi krzyżami z odlanymi na nich nazwiskami i datami pochowanych tu osób. Nazwiska poległych spoczywających we wspólnych grobach są wypisane na odlewanych metalowych tablicach na otaczającym murze.
Tylko około jedna trzecia poległych jest znana z imienia i nazwiska. Ponad 1200 spoczywa w indywidualnych grobach. Ponad 5 500 ofiar spoczywa w dwóch wspólnych grobach. Pochowani są tu również żołnierze żydowscy.
