Pierwsza wojna światowa
Niemiecki cmentarz wojskowy Berru, Département Marne, został założony w kwietniu 1923 r. przez francuskie władze wojskowe jako cmentarz zbiorowy. Spoczywający tu dziś polegli zostali przeniesieni z obszaru rozciągającego się od Fismes (30 kilometrów na zachód od Reims) do Argonne (80 kilometrów na wschód od Reims) i od Châtillon nad Marną (25 kilometrów na południowy zachód od Reims do Berry-au-Bac (20 kilometrów na północny zachód od Reims), obejmując obszar ponad 150 gmin i powiatów. Jeszcze w 1929 r. pochowano kilkuset poległych żołnierzy lub zmarłych we francuskich szpitalach wojskowych, którzy zostali tymczasowo pochowani daleko na południe od Marny i Sekwany. Tylko niewielka liczba poległych poległa latem 1914 r. Liczba poległych znacznie wzrosła wraz z niemieckim odwrotem znad Marny i głównym francuskim atakiem zimą 1914/1915 r., jesienną bitwą w Szampanii w 1915 r., francuską ofensywą w Szampanii i pod Chemin-des-Dames wiosną 1917 r. Niemieckie operacje ofensywne w lipcu 1918 r. i bitwy odwrotowe w październiku tego samego roku pochłonęły kolejnych poległych.
Polegli należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się we wszystkich krajach i prowincjach ówczesnej Rzeszy Niemieckiej.
Prace remontowe w okresie międzywojennym
Początkowe prace mające na celu poprawę stanu cmentarza zostały przeprowadzone przez Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) na podstawie porozumienia osiągniętego z odpowiedzialnymi francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Jednak problem trwałego oznaczenia grobów pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i II wojny światowej.
Ostateczny projekt
Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - była w stanie rozpocząć ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojskowych z okresu I wojny światowej we Francji.
Oprócz gruntownego remontu krajobrazu, w którym aktywnie uczestniczyli wolontariusze z obozów młodzieżowych Volksbundu, w 1970 r. poprzednie tymczasowe drewniane znaczniki grobów zostały zastąpione metalowymi krzyżami z nazwiskami i datami pochowanych tu osób. W prace zaangażowani byli również młodzi ludzie. Przenosili oni 35-kilogramowe fundamenty pod nowe krzyże, które zostały przetransportowane przez armię niemiecką. W ten sposób młodzi ludzie i żołnierze wsparli Volksbund w realizacji jego zadań w szczególnie imponujący sposób. Ponadto stworzono nowe wejście z kutą bramą i ścianami skrzydłowymi z kamienia naturalnego, które przechodzą w mur ziemny z pokryciem z kamienia naturalnego i krzewami. Nad cmentarzem góruje teraz wysoki krzyż wykonany z kutej stali.
Spośród 17 567 poległych, 4 509 spoczywa w grobach indywidualnych i zbiorowych; 379 pozostaje bezimiennych. W dwóch wspólnych grobach z 13 058 ofiarami, 1 466 jest znanych z imienia i nazwiska.
Ze względów religijnych 15 grobów poległych wyznania mojżeszowego zostało oznaczonych stelą z naturalnego kamienia zamiast krzyża. Hebrajskie znaki brzmią:
1. (powyżej) Tu spoczywa pochowany ...
2. (poniżej) Niech jego dusza zostanie wpleciona w krąg żywych.
Konserwacja
Cmentarz jest pod stałą opieką służb porządkowych Volksbundu.
Informacje
Informacje na temat lokalizacji grobów, dawnej przynależności poległych do określonych jednostek itp. można uzyskać od
Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V.
Federal Office
War Graves Service Department and
International Relations
Sonnenallee 1
D-34266 Niestetal
Telefon: 0561-7009-0
gn@volksbund.de www.volksbund.de
