Avricourt

Département Moselle 559 Niemieccy polegli podczas I wojny światowej Niemiecki cmentarz wojskowy w Avricourt został założony przez wojska niemieckie we wrześniu 1914 roku. Wkrótce po rozpoczęciu wojny awangardy obu armii próbowały zbadać i zająć dogodne pozycje wzdłuż granicy między ówczesnym Cesarstwem Niemieckim a Francją. Doprowadziło to do zaciętych walk po obu stronach granicy, która przecinała Avricourt od 1871 r., na początku sierpnia 1914 r., z ciężkimi ofiarami po obu stronach. Pierwsi polegli na tym cmentarzu pochodzą właśnie z tego okresu. Inne ofiary zostały dodane po tak zwanej "Bitwie o Lotaryngię" i podczas wojny okopowej w latach 1915-1918. Spoczywający tutaj należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się w Badenii, Bawarii, Wirtembergii, Alzacji, Lotaryngii, Hesji, Saksonii, Brandenburgii, na Śląsku i w Nadrenii. Prace remontowe w okresie międzywojennym Początkowe prace mające na celu poprawę stanu cmentarza zostały przeprowadzone przez Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) na podstawie porozumienia osiągniętego z odpowiedzialnymi francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Do 1932 r. Volksbund przeprowadził szeroko zakrojone prace rozwojowe: renowację strefy wejściowej z murami skrzydłowymi i kutą bramą, obramowanie grobu zbiorowego z kamienia naturalnego, wzniesienie pomnika i oznaczenie grobów krzyżami wykonanymi z czerwonego piaskowca Wogezów z wyrytymi na nich nazwiskami pochowanych tu osób. Groby sześciu poległych Francuzów i trzech Rosjan zostały oznaczone betonowym krzyżem z tabliczką imienną, zgodnie ze zwyczajem panującym na francuskich cmentarzach wojskowych. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - wspierany finansowo przez rząd niemiecki - był w stanie rozpocząć ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojskowych we Francji z okresu I wojny światowej. Młodzi pomocnicy Volksbundu przeprowadzili wstępne prace ogrodnicze. Po gruntownym remoncie całego terenu w 1973 roku, cmentarz otrzymał granitowe krzyże. 302 poległych spoczywa w indywidualnych grobach, 257 we wspólnym grobie. Dwóch zmarłych pozostaje nieznanych. Ze względów religijnych na trzech grobach poległych wyznania mojżeszowego zamiast krzyża umieszczono nagrobek wykonany z naturalnego kamienia. Hebrajskie znaki brzmią: 1 (powyżej) "Tu spoczywa pochowany .... ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza zostanie wpleciona w krąg żywych"