Aurich - Tannenhausen, Kriegsgräberstätte

70 lat po niemieckiej inwazji na Związek Radziecki burmistrz Aurich, Heinz-Werner Windhorst, poświęcił 22 czerwca 2011 r. tablicę historyczno-pamiątkową na cmentarzu wojennym Aurich-Tannenhausen. Tablica jest efektem szkolnego projektu uczniów z Aurich we współpracy z Niemiecką Komisją Grobów Wojennych. Latem ubiegłego roku sześcioro uczniów szkoły średniej rozpoczęło badania nad losem żołnierzy Armii Czerwonej, którzy w latach 1942-1945 byli zmuszani do pracy w Centrum Artylerii Morskiej (MAZ) w Tannenhausen. Po miesiącach badań pod kierunkiem nauczyciela Alwina de Buhra okazało się, że do końca wojny w Tannenhausen zmarło do 236 radzieckich jeńców wojennych w wyniku głodu, chorób, ciężkiej pracy i znęcania się. Badania uczniów doprowadziły ich między innymi do Archiwum Państwowego w Aurich. Przeanalizowali również wywiady ze współczesnymi świadkami i literaturę specjalistyczną. W kolejnym etapie młodzi ludzie napisali teksty i wybrali zdjęcia do zilustrowania panelu. Teksty, poprawione przez nauczyciela de Buhr i urzędnika szkolnego Volksbundu Marco Wingerta, można teraz zobaczyć na tablicy. Zawierają one informacje na temat obozu jenieckiego w Tannenhausen, sytuacji radzieckich jeńców wojennych i wyjaśniają tło historyczne. Staje się jasne, że żołnierze Armii Czerwonej nie padli ofiarą ogólnych wydarzeń wojennych, ale nazistowskiej ideologii ówczesnych rządzących. Nawiasem mówiąc, nie tylko niemieccy odwiedzający cmentarz mogą o tym przeczytać, ale także odwiedzający rosyjskojęzyczni. Tablica została zaprojektowana w dwóch językach, aby krewni mogli dowiedzieć się o losie swoich bliskich. Prace na cmentarzu wojennym w Tannenhausen nie zakończyły się jeszcze wraz z postawieniem tablicy, której powstanie wsparły m.in. miasto i powiat Aurich. W trakcie swoich badań Alwin de Buhr zidentyfikował 74 nazwiska radzieckich jeńców wojennych. Mają one zostać wyeksponowane w najbliższych miesiącach. W sierpniu młodzi ludzie z Niemiec i Rosji będą dyskutować o tym, jak można to zrobić w ramach dwunarodowego seminarium. Latem 2010 roku 21 nazwisk zostało już tymczasowo umieszczonych na drewnianych tablicach. Tekst i zdjęcia: Marco Wingert 2011