Berlin-Köpenick, St.-Laurentius-Friedhof

w 1803 roku protestancka parafia kościoła St Laurentius nabyła część Köpenicker Amtsacker jako miejsce pochówku. Cmentarz został poświęcony 15 grudnia 1811 r. i z tego czasu zachowało się kilka grobów murowanych na północnej ścianie. W trakcie swojej historii cmentarz był kilkakrotnie powiększany, np. w 1831 r. o pole dla zmarłych na cholerę oraz w latach 1879, 1883, 1889 i 1891, kiedy populacja późniejszego Berlina znacznie wzrosła pod koniec XIX wieku. w 1880 roku zbudowano kaplicę cmentarną, która została przebudowana w 1926 roku w stylu ekspresjonistycznym przez architekta Otto Firle. Firle zaprojektował również logo dla Deutsche Luft-Reederei, poprzednika Lufthansy, w 1918 roku; logo zostało przyjęte i stało się znane jako żuraw Lufthansy. W latach 50. wzniesiono dzwonnicę, w której znajduje się dzwon odlany w 1561 roku przez brandenburskiego dzwonnika Andreasa Moldenhauera. W sąsiedniej części cmentarza (państwowy cmentarz Rudower Straße) w 1915 r. utworzono cmentarz grzebalny dla poległych w I wojnie światowej. W czasie II wojny światowej został on powiększony dla ofiar tej wojny. w 1969 r. wzniesiono rzeźbę "Żałobnik" autorstwa Petera Goettsche. cmentarz wojenny został odnowiony w 1995 roku. Na cmentarzu znajduje się również 9 grobów ofiar puczu Kappa w 1920 r. (Martin Bayer, 14.04.2020)