Żołnierze z II wojny światowej pochowani są w miejscu "Arca Domas" - w pobliżu wioski Cikopo, niedaleko miasta Bogor i 70 kilometrów na południe od Dżakarty. Droga dojazdowa jest asfaltowa, z wyjątkiem ostatnich kilku kilometrów.
Opis cmentarza
Cmentarz wojenny w Zachodniej Jawie znajduje się na wysokości około 1000 metrów. Na zboczu wulkanu Pangrango, dziesięć białych nagrobków w kształcie żelaznych krzyży stoi pomiędzy ogromnymi drzewami Waringin. Osiem grobów jest oznaczonych nazwiskami. Główny pomnik otoczony jest posągiem Buddy i hinduistycznym posągiem Ganeshy, bóstwa mądrości z głową słonia.
Zajęcie
Dziesięciu żołnierzy, z których dwóch jest nieznanych, straciło życie z powodu chorób lub przemocy prawie 10 000 kilometrów od swojej ojczyzny. Przybyli do Indonezji na pokładzie łodzi podwodnych. Mieli przetransportować ważne surowce dla niemieckiej marynarki wojennej z okupowanego przez Japończyków kraju - przez aliancką blokadę morską. Dość desperacki plan niemieckiego dowództwa, który wielu marynarzy przypłaciło życiem.
Historia
Przez wieki, pod rządami hinduskich królów od Tarumanagara do Pajajaran, dusze zmarłych były oddawane bogom w sanktuarium na tym zboczu. Otaczały je cztery święte drzewa Waringin. Rzeźbione posągi i kamienie liczyły około 800 sztuk, a cmentarz nazywano "Arca Domas" (w starym sanskrycie "osiemset posągów"). W XVI wieku islamscy wojownicy zniszczyli królestwo, a większość Sundańczyków przeszła na islam. Pałace i świątynie zostały utracone. Zbocze wzgórza było później uprawiane rolniczo. Jedynie drzewa Waringin pozostały jako pamiątka po sanktuarium.
Po I wojnie światowej niemieccy bracia Emil i Theodor Helfferich kupili 900 hektarów ziemi pod plantację herbaty. Ponieważ ich starszy brat Karl Helfferich był wicekanclerzem za czasów ostatniego cesarza Niemiec, wznieśli pomnik między czcigodnymi drzewami z napisem "Dzielnej Niemieckiej Eskadrze Wschodnioazjatyckiej 1914. Wzniesiony przez Emila i Theodora Helfferich" w solidarności z Cesarską Marynarką Wojenną i ku pamięci Eskadry Wschodnioazjatyckiej admirała Grafa Spee, która została zatopiona przez Brytyjczyków. Posągi zostały umieszczone u jego boku jako hołd dla starożytnych religii Jawy. Został on zainaugurowany w 1926 roku, kiedy niemiecki krążownik szkolny "Hamburg" zakotwiczył w ówczesnej holenderskiej kolonii.
Dziesięciu żołnierzy zostało pochowanych w tym miejscu po II wojnie światowej. Cmentarz jest pod opieką i utrzymywany przez Ambasadę Niemiec w Dżakarcie.
