Ammerschwihr

Na tym cmentarzu wojennym spoczywa 273 niemieckich poległych w I i II wojnie światowej. I wojna światowa: 259 II wojna światowa: 14 I wojna światowa: 14 Ammerschwihr ("Les-Trois-Epis") Département Haut-Rhin Niemiecki cmentarz wojenny w Ammerschwihr został założony przez wojska niemieckie podczas wojny w dzielnicy "Les Trois Epis" (trzy kłosy kukurydzy). Pierwsze ofiary miały miejsce podczas pierwszych bitew granicznych w sierpniu 1914 r., a większa liczba żołnierzy straciła życie w 1915 r. w bitwach wokół Munster, w dolinie Kaysersberg i w pobliżu Ammerschwihr. Wojna okopowa w latach 1916-1918 również pochłonęła wiele ofiar. Wielu z nich zmarło z powodu poważnych obrażeń w szpitalach wojskowych. Większość poległych należała do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się w Dolnej Saksonii, Brunszwiku, Fryzji Wschodniej i Brandenburgii. Po wojnie francuskie władze wojskowe powiększyły cmentarz o kolejnych poległych żołnierzy z okolicy. Polegli podczas II wojny światowej zginęli próbując powstrzymać natarcie amerykańskich oddziałów na grzbiet Wogezów zimą 1944/45 lub zmarli z powodu odniesionych ran w szpitalach wojskowych. Ammerschwihr ponownie ucierpiał w wyniku tych bitew. Prace remontowe w okresie międzywojennym Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) przeprowadziła pierwsze prace mające na celu poprawę stanu cmentarza na podstawie porozumienia osiągniętego z francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Prace te ograniczyły się jednak do remontu krajobrazu. Problem trwałego oznakowania grobów początkowo pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - był w stanie podjąć się ostatecznego projektu niemieckich cmentarzy wojennych z okresu I wojny światowej we Francji. Młodzi pomocnicy rozpoczęli już przygotowawcze prace ogrodnicze. w 1971 r. poprzednie tymczasowe drewniane tablice nagrobne zostały zastąpione metalowymi krzyżami z wyrytymi nazwiskami i datami poległych. Młodzi pomocnicy położyli niezbędne 35-kilogramowe betonowe fundamenty na grobach, które zostały przetransportowane przez armię niemiecką. Rok później cmentarz został ogrodzony murem z kamienia naturalnego, a okrężną ścieżkę wyłożono kamiennymi płytami. Kwatery grobowe obsadzono żurawiną. Odrestaurowano zachowane pomniki postawione przez oddział. Na koniec cały teren cmentarza został gruntownie odnowiony. Zdjęcia: Fritz Braun FwdR