Maizeray

Département Meuse; 2 876 niemieckich poległych w I wojnie światowej Wśród zabitych jest pielęgniarka i trzech żołnierzy armii austro-węgierskiej. Armia austro-węgierska. Niemiecki cmentarz wojskowy w Maizeray został założony przez francuskie władze wojskowe po zakończeniu II wojny światowej jako zbiorowy cmentarz dla niemieckich ofiar, które w tym czasie były nadal rozproszone po 60 okolicznych gminach i dzielnicach oddalonych nawet o 20 kilometrów w tymczasowych grobach lub zostały znalezione podczas prac rekultywacyjnych na opuszczonych polach bitewnych. Ze względu na ogromne zużycie podczas głównych bitew, zmarli należeli do nie mniej niż 39 różnych dywizji piechoty, w większości starszych żołnierzy, którzy służyli w 9 dywizjach Landwehry. Austro-Węgry. Żołnierze austro-węgierscy służyli w austro-węgierskiej 35. dywizji piechoty, która została wysłana na front zachodni późnym latem 1918 r. wraz z 3 innymi dywizjami piechoty w celu wsparcia armii niemieckiej. Artylerzysta był już w akcji na zachodzie od wiosny 1918 roku. Spoczywający tu żołnierze należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się w Nadrenii i Westfalii, a także w Bawarii, Wirtembergii, Badenii, Saksonii, Turyngii, Prusach Zachodnich, Meklemburgii, na Śląsku Poznańskim, w Brandenburgii, Kurhessen i Berlinie (Garde). Prace remontowe w okresie międzywojennym Pierwsze prace mające na celu poprawę stanu cmentarza zostały przeprowadzone przez Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) na podstawie porozumienia zawartego z francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Wiosną posadzono 258 platanów. Mogiła zbiorowa otrzymała obramowanie z kamienia naturalnego z kamieniem pamiątkowym. Następnie cały teren ogrodzono płotem i żywopłotem. Jednak problem trwałego oznakowania grobów pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - był w stanie przeprowadzić ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojskowych z okresu I wojny światowej we Francji. Młodzi ochotnicy z Volksbundu rozpoczęli już przygotowawcze prace ogrodnicze. w 1972 r. poprzednie tymczasowe drewniane tablice nagrobne zostały zastąpione metalowymi krzyżami z wyrytymi nazwiskami i datami pochowanych tu osób. Wcześniej młodzi pomocnicy przenieśli na groby 35-kilogramowe betonowe fundamenty, które zostały przetransportowane przez armię niemiecką. Spośród 2 876 poległych, 2 367 spoczywa w indywidualnych grobach; jeden pozostaje bezimienny. We wspólnym grobie z 540 ofiarami 446 pozostało bezimiennych. Ze względów religijnych siedem grobów poległych wyznania mojżeszowego zostało oznaczonych stelą nagrobną z kamienia naturalnego zamiast krzyża, na której hebrajskie znaki brzmią: 1 (powyżej) "Tu spoczywa .... ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza zostanie włączona do grona żywych". Następnie przeprowadzono gruntowny remont krajobrazu. Mur oporowy z wejściem i schodami wykonanymi z naturalnego kamienia został zbudowany w kierunku wyższej drogi. W tym samym czasie wybudowano parking. Następnie dokonano dodatkowych nasadzeń drzew, krzewów i żywopłotów, a także zazieleniono obszar pochówku. Utrzymanie: Cmentarz jest stale utrzymywany przez służby konserwacyjne Volksbundu.