Caix

Na tym cmentarzu wojennym spoczywa 1264 niemieckich poległych podczas I wojny światowej. Département Somme Niemiecki cmentarz wojenny w Caix został założony pod koniec marca 1918 r. przez wojska niemieckie, które podczas swojej wiosennej ofensywy - "Wielkiej Bitwy o Francję" - posuwały się przez Montdidier i Moreuil w kierunku Amiens. Do czasu odbicia obszaru wokół Caix przez aliantów w sierpniu 1918 roku, żołnierze byli tu stale chowani. Około 30 z pochowanych tu osób zmarło jako jeńcy wojenni w latach 1918-1919. Od 1922 roku francuskie władze wojskowe rozszerzyły cmentarz o pochówki z 34 innych obszarów miejskich. Wielu poległych odnaleziono dopiero po uprzątnięciu pola bitwy i przywieziono ich do Caix z odległości do 30 kilometrów, aby znaleźli tu miejsce ostatecznego spoczynku. Pochowani tu żołnierze należeli do Gwardii Pruskiej oraz jednostek, które miały swoje garnizony w Bawarii, Hesji, Wirtembergii, Westfalii, Saksonii, Hanowerze, Oldenburgu, Fryzji Wschodniej, Posen, Szlezwiku-Holsztynie, Meklemburgii i Nadrenii. Prace remontowe w okresie międzywojennym Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. przeprowadził pierwsze prace mające na celu poprawę stanu cmentarza od 1927 r. na podstawie umowy z odpowiedzialnymi francuskimi władzami wojskowymi. Powstała brama wejściowa, groby obsadzono jednolitą roślinnością, a na całym terenie posadzono liczne drzewa i krzewy. Jednak z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 r., problem trwałego oznakowania grobów początkowo pozostał nierozwiązany. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. był w stanie rozpocząć ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojskowych we Francji z okresu I wojny światowej. w 1973 r. tymczasowe drewniane tabliczki nagrobne zostały zastąpione metalowymi z nazwiskami i datami poległych odlanymi w reliefie. Niemieckie Siły Zbrojne były odpowiedzialne za transport betonowych fundamentów wymaganych do wzniesienia metalowych krzyży, z których większość została umieszczona na grobach przez uczestników obozów młodzieżowych Volksbundu. Sześć z 1264 osób pochowanych w pojedynczych grobach pozostało niezidentyfikowanych. Na dwóch grobach poległych Żydów z powodów religijnych zamiast krzyża umieszczono stelę z naturalnego kamienia. Hebrajskie znaki brzmią: 1. (powyżej) "Tu spoczywa pochowany .... ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza zostanie wpleciona w krąg żywych" Przeprowadzono gruntowną renowację krajobrazu, która obejmowała głównie zazielenienie grobów oraz zasadzenie nowych drzew i krzewów. Ponadto wzniesiono wysoki krzyż z kutej stali jako centralny znacznik.