Azannes I

Zdjęcia: Fritz Braun Département Meuse 817 Niemieccy polegli na wojnie Pierwsza wojna światowa Niemiecki cmentarz wojskowy Azannes I został założony przez ich własne oddziały na początku bitwy pod Verdun pod koniec lutego 1916 r., kiedy potrzebne było miejsce pochówku dla pierwszych ofiar i tych, którzy zmarli z ran. Większość pochowanych tu osób zginęła w ciągu pierwszych trzech miesięcy bitwy, w tym wielu, którzy poprowadzili szarżę na Fort Douaumont. Należeli oni do sześciu dywizji, które poniosły szczególnie ciężkie straty w ataku i obronie na tym terenie. Królewski Bawarski Batalion Pancerny X wzniósł na cmentarzu własny pomnik ku czci poległych. Po zakończeniu wojny francuskie władze wojskowe dokonały ponownego pochówku kolejnych 28 poległych żołnierzy, których groby znajdowały się w gminie Chaumont w Azannes I. W Azannes na dwóch cmentarzach wojskowych pochowano również poległych, których groby polowe zostały rozrzucone po gminie Azannes po zakończeniu wojny i którzy zostali znalezieni podczas prac rekultywacyjnych na dawnym polu bitwy po 1930 roku. Pochowani tu żołnierze należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się w Bawarii, Hesji, Saksonii, Brandenburgii, Prusach Wschodnich, Meklemburgii, Szwecji i Szlezwiku-Holsztynie. Prace remontowe w okresie międzywojennym Początkowe prace mające na celu poprawę stanu cmentarza zostały przeprowadzone przez Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) na podstawie porozumienia osiągniętego z francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Jesienią 1930 r. przeprowadzono rozległe nasadzenia drzew. Następnie naprawiono wejście i zazieleniono teren grobu. Jako centralny znacznik postawiono dębowy krzyż. Jednak problem trwałego oznaczenia grobów pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - był w stanie przeprowadzić ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojskowych z I wojny światowej we Francji. Wcześniej młodzi ochotnicy z Volksbundu rozpoczęli szeroko zakrojone prace przygotowawcze w ogrodzie. W 1976 r. poprzednie tymczasowe drewniane tablice nagrobne zostały zastąpione metalowymi krzyżami z wyrytymi nazwiskami i datami pochowanych tu osób. Wcześniej młodzi pomocnicy umieścili na grobach 35-kilogramowe betonowe fundamenty, które zostały przetransportowane przez armię niemiecką. Wszystkich 817 poległych spoczywa w indywidualnych grobach. Losy trzech pozostają nieznane. Ze względów religijnych trzy groby poległych wyznania mojżeszowego oznaczono zamiast krzyżem stelą nagrobną z naturalnego kamienia, na której hebrajskimi literami napisano: 1 (powyżej) "Tu spoczywa .... ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza zostanie włączona do grona żywych" Następnie przeprowadzono generalny remont krajobrazu z przesadzeniem drzew, krzewów i żywopłotów, odnowieniem zieleni wokół grobów i zaprojektowaniem strefy wejściowej. Drewniany krzyż został zastąpiony kutym krzyżem stalowym. Pomnik żołnierzy został starannie odrestaurowany.