Aussonce

Na tym cmentarzu wojennym spoczywa 1400 poległych podczas I wojny światowej. Département Ardennes Niemiecki cmentarz wojskowy w Aussonce został założony przez wojska niemieckie wiosną 1917 roku jako cmentarz szpitalny. Do Aussonce przywieziono rannych z bitwy w kwietniu i maju 1917 r. o wzgórza na południe od Moronvilliers, miejsca, które - podobnie jak sąsiednie Nauroy - nie mogło zostać odbudowane po wojnie. Później były też ofiary niemieckiej ofensywy w lipcu oraz odwrotu i bitew obronnych we wrześniu/październiku 1918 roku. Wysoki krzyż z naturalnego kamienia został wzniesiony przez kamieniarzy służących w oddziałach. Ogrodnicy przeprowadzili rozległe nasadzenia drzew i krzewów, które charakteryzowały wygląd cmentarza w krajobrazie długo po zakończeniu wojny. Po zawieszeniu broni francuska administracja wojskowa przeniosła na cmentarz jedynie 17 poległych Niemców z sąsiedniej wsi. Polegli spoczywający na cmentarzu należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się w Prusach Zachodnich, na Śląsku, Pomorzu, w Brandenburgii, Saksonii, Dolnej Saksonii, Fryzji, Westfalii, Wirtembergii, Badenii, Bawarii i Nadrenii. Prace renowacyjne w okresie międzywojennym Początkowe prace mające na celu poprawę stanu cmentarza, które ograniczały się do pielęgnacji roślinności, były prowadzone przez Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) na podstawie porozumienia zawartego z francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Problem trwałego oznaczenia grobów pozostał jednak nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - był w stanie podjąć się ostatecznego projektu niemieckich cmentarzy wojskowych z okresu I wojny światowej we Francji. Oprócz gruntownej renowacji ogrodnictwa krajobrazowego, w którą zaangażowani byli również wolontariusze z obozów młodzieżowych Volksbundu, w 1973 r. poprzednie tymczasowe drewniane znaczniki grobów zostały zastąpione metalowymi krzyżami z wyrytymi nazwiskami i datami pochowanych tu osób. Rok wcześniej młodzi ludzie przenieśli na groby 35-kilogramowe betonowe fundamenty pod krzyże, które zostały przetransportowane przez armię niemiecką. W ten sposób zarówno młodzi ludzie, jak i żołnierze zapewnili Volksbundowi szczególnie imponujące wsparcie w wypełnianiu jego zadań. Wszystkich 1400 poległych żołnierzy spoczęło w indywidualnych grobach. Ze względów religijnych osiem grobów poległych wyznania mojżeszowego zostało oznaczonych nagrobkiem z naturalnego kamienia zamiast krzyża. Hebrajskie znaki brzmią: 1. (powyżej) "Tu spoczywa pochowany .... ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza znajdzie się w kręgu żywych".