Cmentarz w Starym Kairze jest miejscem spoczynku Niemców, którzy stracili życie podczas I wojny światowej.
Opis cmentarza
Cmentarz od strony ulicy otoczony jest murem z naturalnego kamienia. Odwiedzający wchodzą na teren przez otwarty na cmentarz budynek wejściowy z salonem. Jest on zaprojektowany jak park - z palmami i wysokimi starymi drzewami eukaliptusowymi. Kamienne płyty oznaczają lokalizacje grobów, z których każdy zawiera nazwiska dwóch poległych w wojnie wraz z ich stopniami i datami śmierci. Na jednej z pamiątkowych płyt widnieje napis: "W hołdzie niemieckim poległym w wielkiej wojnie 1914-1918, którzy spoczywają tutaj z dala od domu".
Zajęcie
Podczas I wojny światowej wojska brytyjskie i osmańskie walczyły o dominację na Bliskim Wschodzie. Imperium Osmańskie (obecnie Turcja) utworzyło blok mocarstw centralnych wraz z Niemcami, Austro-Węgrami, Bułgarią i Włochami. Niemcy i Austro-Węgry wsparły wojska osmańskie oddziałami i materiałami.
Oprócz 125 poległych cywilów, na cmentarzu wojennym w Kairze pochowanych jest 176 żołnierzy. 27 z nich zostało tam przeniesionych z brytyjskiego cmentarza wojennego w Tel-el-Kebir w sierpniu 1953 r. przez Niemiecką Komisję Grobów Wojennych (Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e. V.).
Historia
Protestancki cmentarz szwajcarski w dzielnicy Al Kafour w Kairze istnieje od 1925 roku. w 1932 r. rząd egipski przekazał niemieckiej kolonii działkę o powierzchni 3 240 metrów kwadratowych położoną tuż obok cmentarza.
Umowa o grobach wojennych między Niemcami a Egiptem pochodzi z 22 lutego 1956 r., a Ambasada Niemiec w Kairze jest odpowiedzialna za utrzymanie i konserwację cmentarza. Koszty ponosi Federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Oprócz Starego Kairu w Egipcie znajduje się jeszcze jeden niemiecki cmentarz wojenny, El-Alamein.
Cecha szczególna
Napis na murze w języku arabskim i niemieckim upamiętnia tropikalnego lekarza Bilharza (1825 - 1862), który jest pochowany wśród cywilnych poległych: "Dr Theodor Maximilian Bilharz poświęcił swoje życie cierpiącej ludzkości, dla której pokazał nowe sposoby leczenia w 1851 roku, badając chorobę nazwaną jego imieniem. Egipt i Niemcy upamiętniają jego życie i pracę z wdzięcznością i szacunkiem"
W 1851 roku Bilharz odkrył nieznanego wcześniej pasożytniczego robaka w żyle jelitowej podczas sekcji zwłok zmarłej osoby w Kairze. Pasożyt wnika do organizmu człowieka przez skórę i wywołuje ostrą i przewlekłą chorobę - "schistosomatozę". Choroba ta jest szeroko rozpowszechniona w egipskiej delcie Nilu.
