Cmentarz wojenny w Bocholt
W Bocholt znajduje się pięć cmentarzy wojennych, na których spoczywa łącznie 2580 poległych.
Tutaj, na cmentarzu honorowym cmentarza komunalnego, spoczywa 84 poległych z I wojny światowej i 742 z II wojny światowej, w tym ponad 40 nieznanych poległych. Oba miejsca zostały celowo połączone w bliski związek pod względem projektu. Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) przeprojektowała miejsce II wojny światowej w 1955 roku.
27 maja 1956 r. miejsce pamięci zostało zainaugurowane przez wiceprezydenta okręgu Münster dr Arnolda Ottersbacha. Upamiętnienie odbywa się tutaj co roku w Dniu Pamięci.
Rosyjski cmentarz wojenny w Bocholt, Barloer Straße
1.736 rosyjskich jeńców wojennych zmarło na tyfus, głód i przemoc w byłym "miejskim obozie leśnym Bocholt" i zostało pochowanych na oddzielnym cmentarzu przy Vardingholter Straße. Tylko numery na małych kamiennych płytach oznaczają ich groby; nie ma już listy nazwisk. Pozostają bezimiennymi świadkami historii.
Dane dotyczące historii "Miejskiego Obozu Leśnego Bocholt", który jest upamiętniony kamieniem pamiątkowym:
1935 Założenie obozu przez NSDAP, Hilfswerk Nordwest (Bad Godesberg), dla zbiegłych austriackich mężczyzn SA (tzw. Legion Austriacki).
1938: Po inwazji wojsk niemieckich na Austrię 12 marca 1938 r. i przyłączeniu Austrii do Niemiec obóz zostaje ewakuowany; Legion wraca do Austrii. Sprzedaż budynków obozowych przez NSDAP skarbowi Rzeszy (wojsku).
27. Wrzesień: Zawarcie umowy garnizonowej między miastem Bocholt a Skarbem Rzeszy (armią). Przeniesienie własności gruntu pod obóz. Obóz był wykorzystywany do zakwaterowania i szkolenia rekrutów służących krótkoterminowo. Niedaleko obozu zbudowano strzelnicę, a w górach Hohenhorst zaplanowano teren treningowy. Jednak obóz prawie nie spełniał tego zadania.
1939, 27 marca: kronika miasta odnotowuje, że w obozie tymczasowo przebywa 2000 członków Służby Pracy Rzeszy (RAD). Po rozpoczęciu II wojny światowej obóz służył jako obóz jeniecki, a konkretnie jako obóz przejściowy. W listopadzie do obozu przybyło pierwszych 400 polskich jeńców wojennych, a następnie kolejni.
1940 od maja: przybyli pierwsi jeńcy z frontu zachodniego; najpierw Holendrzy, potem Belgowie, następnie Francuzi, Anglicy itd. W październiku tymczasowe zakwaterowanie wojsk niemieckich (6 kompania, II batalion, pułk piechoty 626).
1941 27 listopada: przybyło pierwszych 800 rosyjskich jeńców wojennych, a następnie wiele tysięcy kolejnych. Obóz został znacznie powiększony o baraki ewakuacyjne.
1944 Wrzesień. Po lądowaniu brytyjskich spadochroniarzy w rejonie Arnhem, Bocholt stało się częścią tylnej części frontu. Obóz jeniecki został przeniesiony dalej na wschód. Zamiast tego pracownicy okopów dla Westfalen-Wall przenieśli się do obozu, a później także ich personel gastronomiczny.
1945 22-25 marca: Zakwaterowanie pacjentów ze zniszczonego szpitala św. Agnieszki po nalocie na miasto. 30. Marzec: Zdobycie obozu przez wojska brytyjskie. Kwiecień: Po zajęciu miasta Bocholt, obóz zbiorczy dla zagranicznych robotników, zwłaszcza Rosjan, do czasu ich repatriacji
1946 wrzesień. 2.500 Estończyków, Łotyszy i Litwinów przenosi się do obozu.
1947 Styczeń. Żydzi z obozu Bergen-Belsen (głównie Polacy, Węgrzy i Rumuni) zostali zgromadzeni w obozie w celu emigracji do Izraela.
1950 Maj. Do obozu przybywają rodziny jugosłowiańskich uchodźców. Kwiecień. Ministerstwo Pracy i Spraw Socjalnych NWR przejęło zarządzanie obozem od brytyjskiego rządu wojskowego.
1951 Wrzesień. Obóz DP (= Displaced Persons, bezdomni lub przymusowo wysiedleni cudzoziemcy) pod niemieckim zarządem został zamknięty. Pewna liczba rodzin pozostała jednak w obozie do czasu zmiany miejsca zamieszkania.
1952 Grudzień. Obóz zostaje utworzony jako główny obóz przejściowy dla uchodźców ze strefy sowieckiej.
1956 21 listopada: przybywają pierwsi uchodźcy z Węgier, którzy opuścili swoją ojczyznę w następstwie powstania węgierskiego.
1959 Tymczasowe wykorzystanie części terenu przez armię niemiecką.
1985 Zakup terenu obozu przez miasto Bocholt w celu rozbudowy centrum rekreacyjnego Stadtwald.
Historia "Stadtwaldlager Bocholt" jest przypomnieniem i zobowiązaniem do pokoju - dla nas wszystkich!
