Bisping

Na tym cmentarzu wojennym spoczywa 1216 poległych podczas I wojny światowej. 598 Niemców 618 Francuzów Département Moselle Francusko-niemiecki cmentarz wojskowy w Bisping został założony przez wojska niemieckie w kwietniu 1915 roku dla ofiar niemieckich i wrogich z walk w Bisping i okolicy podczas tak zwanej "Bitwy o Lotaryngię", która trwała od 20 do 23 sierpnia 1914 roku. Później dodano poległych w bitwach obronnych przeciwko siłom francuskim atakującym w 1915 r. oraz ofiary wojny okopowej w latach 1915-1918. Pochowani tu żołnierze należeli do jednostek, których bazy macierzyste znajdowały się głównie w Bawarii, ale także w Alzacji, Lotaryngii, Wirtembergii i Meklemburgii. Po zakończeniu wojny francuskie władze wojskowe przeniosły kolejnych poległych z terenów gminnych, gdzie często początkowo znajdowali oni tymczasowy grób w miejscu śmierci podczas walk. Prace remontowe w okresie międzywojennym Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) przeprowadziła pierwsze prace mające na celu poprawę stanu cmentarza w 1930 r. na podstawie porozumienia zawartego w 1928 r. z odpowiedzialnymi francuskimi władzami wojskowymi w sprawie traktowania wspólnych cmentarzy. Wejście zostało utworzone przez stronę francuską. Ze swojej strony Volksbund zlecił postawienie wysokiego krzyża i ogrodzenie grobów zbiorowych na cmentarzu niemieckim murem z kamienia naturalnego. Zasadzono również drzewa i krzewy, a groby zostały zagospodarowane. Jednak problem trwałego oznakowania grobów początkowo pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - wspierany finansowo przez rząd niemiecki - był w stanie rozpocząć ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojskowych we Francji z okresu I wojny światowej. Oprócz gruntownej renowacji krajobrazu niemieckiego cmentarza, w której aktywnie uczestniczyli wolontariusze z obozów młodzieżowych Volksbundu, poprzednie tymczasowe drewniane znaki nagrobne zostały zastąpione krzyżami z naturalnego kamienia z wygrawerowanymi nazwiskami i datami pochowanych tu w 1973 roku. Spośród 598 poległych Niemców 70 spoczywa w pojedynczych grobach. Spośród 528 poległych w dwóch grobach zbiorowych, 135 pozostaje nieznanych.