Berlin-Wedding, Urnenfriedhof Gerichtstraße

Pierwszy cmentarz komunalny w Berlinie został założony w 1828 r. w miejscu obecnego cmentarza urnowego Gerichtstraße; już w 1831 r. musiał zostać rozbudowany. w 1879 roku cmentarz ten został zamknięty z powodu pełnego obłożenia, a od 1903 roku część pierwotnego cmentarza została przekształcona w park. Wkrótce po zezwoleniu na kremację w Prusach w 1911 r., pierwsze krematorium w Berlinie zostało zainaugurowane w 1912 r., z halą urnową w stylu neoklasycystycznym; cmentarz został przeprojektowany w tym samym roku. Po gruntownej modernizacji i rozbudowie w latach 1998-2000, pomimo znanej nadwyżki mocy produkcyjnych, krematorium zostało zamknięte przez miasto Berlin w następnym roku. Nowym operatorem jest cichy, zielony Kulturquartier; wydarzenia kulturalne odbywają się tam od 2015 roku. Na cmentarzu znajduje się kilka grobów honorowych mieszkańców Berlina: - Emanuel Mendel (1839-1907), neurolog, psychiatra i polityk - Emil Meyer (1897-1985), polityk i starszy miejski - Siegfried Ochs (1858-1929), chórmistrz i kompozytor ("Dank sei Dir, Herr") - Hugo Preuß (1860-1925), Hugo Preuß (1860-1925), polityk, współzałożyciel DDP, twórca Konstytucji Weimarskiej - Max Sievers (1887-1944), wolnomyśliciel i nazistowski bojownik ruchu oporu - Louis Toaillon (1862-1919), rzeźbiarz i medalier (m.in. pomnik Roberta Kocha przed Pałacem Królewskim w Weimarze)August von Wassermann (1866-1925), immunolog i bakteriolog Znajduje się tu również neoklasycystyczny grobowiec rodziny bankierów Gutmannów, wzniesiony w 1916 r.; Eugen Gutmann (1840-1925) odegrał kluczową rolę w założeniu Dresdner Bank w 1872 r. Na uwagę zasługuje również grobowiec Eugena Gutmanna (1840-1925). Na uwagę zasługuje również grobowiec Carla i Johanny Borchertów z 1915 r., składający się z czterech doryckich kolumn z urną na steli pośrodku. Krematorium i cmentarz są budynkami zabytkowymi. Kiedyś na cmentarzu znajdował się cmentarz wojenny, ale groby zostały przeniesione na cmentarz w Plötzensee. Obecnie na cmentarzu przy Gerichtstraße nadal znajduje się grób ofiary wojny. (Martin Bayer, 24.06.2020)