Berlin-Reinickendorf, Friedhof Reinickendorf II

w 1886 r. gmina Reinickendorf rozpoczęła budowę drugiego cmentarza, ponieważ cmentarz Reinickendorf otwarty w 1870 r. stał się już zbyt mały. nowy cmentarz komunalny został otwarty w 1890 roku. Zabytkowa hala ceremonialna autorstwa Carla Moritza pochodzi z 1897 r. Po dwóch rozbudowach w latach 20. i 60. XX w. cmentarz jest obecnie największym cmentarzem państwowym w Reinickendorfie o powierzchni około 15,5 hektara. Cmentarz Reinickendorf I został przekształcony w czysty cmentarz wojenny w 1975 roku; ostatnie przeniesienie miało miejsce w 2003 roku. Od czasu dekonsekracji cmentarza Reinickendorf I, cmentarz Reinickendorf II jest również określany jako państwowy cmentarz Reinickendorf (bez numeracji). w 1873 r. Arthur Strousberg, syn "króla kolei" i spekulanta Bethela Henry'ego Strousberga, zmarł w wieku 23 lat na chorobę lokomocyjną. Ten ostatni kazał pochować syna w rodzinnym mauzoleum na Starym Kościele św. Mateusza w Schönebergu i zlecił Reinholdowi Begasowi stworzenie grobowca. Zanim grobowiec został ukończony w 1874 roku, sytuacja finansowa Strousberga była tak napięta, że nie był już w stanie zapłacić artyście i musiał sam zastawić mauzoleum na pewien czas. Strousberg nigdy nie podźwignął się finansowo i zmarł w 1884 roku; jego prestiżowa willa przy Wilhelmstrasse stała się Ambasadą Brytyjską - miejscem nowego budynku Ambasady Brytyjskiej Sir Sebastiana Wooda od 1998 roku. Begas wykonał jednak odlew grobowca z brązu na własny koszt i otrzymał za niego Grand Prix na Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 roku. Po śmierci artysty w 1911 roku, miasto Berlin nabyło dzieło z jego majątku w 1913 roku i postawiło je w pobliżu kaplicy na cmentarzu Reinickendorf II. w 1928 r. Richard Ermisch wzniósł otwartą halę filarową, aby chronić dzieło, które dziś służy jako pomnik ofiar wojny. Na cmentarzu Reinickendorf II pochowano różne osobistości: - Otto Beyer (1885-1962), malarz ekspresjonista ostracyzowany przez narodowych socjalistów - Klaus Brueske (1938-1962), ofiara muru berlińskiego - Fritz Hausberg (1880-1959), polityk i starosta miasta (grób honorowy) - Meta Omanowsky (1902-1984), (grób honorowy) - Hermann Schulz (1890-1942), bojownik ruchu oporu przeciwko narodowemu socjalizmowi - Olga Segler (1881-1961), jedna z pierwszych i prawdopodobnie najstarsza ofiar muru berlińskiego Na cmentarzu pochowano 15 ofiar I wojny światowej i ponad 1400 ofiar II wojny światowej.pochowano tam 400 ofiar II wojny światowej; do tego celu wykorzystano również dwa groby zbiorowe o powierzchni 230 metrów kwadratowych. (Martin Bayer, 23.04.2020)