Berlin-Reinickendorf, Friedhof Reinickendorf I

W 1945 r. na cmentarzu Freiheitsweg pochowano 77 poległych lub zmarłych żołnierzy i cywilów, z których większość stanowili obcokrajowcy, zwłaszcza robotnicy przymusowi. Wśród nich byli Amerykanie, Belgowie, Estończycy, Francuzi, Holendrzy, Włosi, Polacy, Rosjanie, Hiszpanie i Czesi. Niektórzy z nich zostali później przeniesieni na inne cmentarze w latach 50-tych, kiedy to różne narody z własnej inicjatywy pochowały swoich zmarłych na wyznaczonych cmentarzach, np. Francuzi i Belgowie na cmentarzu Heiligensee lub Włosi na cmentarzu leśnym Zehlendorf. Pozostało tylko kilka grobów ze stałym prawem do spoczynku. w 1975 r. wygasło ostatnie zwykłe prawo do spoczynku na tym cmentarzu. Ze względu na jego niewielki rozmiar, cmentarz został przeznaczony do zamknięcia i ponownego przeznaczenia na park ze względów ekonomicznych. Postanowiono jednak przenieść groby ofiar wojny i tyranii z grobów rzędowych zmieszanych ze zwykłymi grobami z innych cmentarzy Reinickendorfu na cmentarz Freiheitsweg i nadal utrzymywać go wyłącznie dla tych grobów. Do 1978 r. na cmentarz Freiheitsweg przeniesiono 2178 grobów z 2356 ciałami z łącznie 8 cmentarzy. Obejmowało to groby zmarłych objętych ustawą o grobach z dawnego cmentarza instytucjonalnego dzisiejszego szpitala psychiatrycznego Karla Bonhoeffera, który został zamknięty i zaplanowany do zamknięcia. Zakład dla umysłowo chorych istniał w tym miejscu w czasach III Rzeszy. Kaplica cmentarna została następnie przebudowana zgodnie z jej nową rolą jako miejsca pamięci i w godny sposób, aby upamiętnić zmarłych.