Berlin-Neukölln, St.-Simeon- und St.-Lukas-Friedhof

Protestancki cmentarz św. Symeona i św. Łukasza został założony w 1897 r. z inicjatywy lokalnego polityka Carla Elsassera. W 1905 roku na terenie cmentarza znajdowały się jeszcze tylko cztery budynki mieszkalne, z których dwa należały do przedszkoli. Cmentarz pierwotnie służył dwóm parafiom: Kościół pod wezwaniem św. Łukasza Ewangelisty został zbudowany w latach 1859-1861 jako kościół bazylikowy według planów Friedricha Augusta Stülera. Podczas I wojny światowej dzwony z brązu zostały usunięte i przetopione; w okresie powojennym zastąpiono je dzwonami odlanymi ze stali. Po zniszczeniu 29 kwietnia 1945 roku kościół został odbudowany (choć w zmodyfikowanej formie, na przykład bez iglicy) i ponownie poświęcony w 1954 roku. Kościół, nazwany na cześć proroka Symeona Greisa, został zbudowany w latach 1893-1897 jako neogotycki budynek z cegły według projektów Franza Schwechtena. Ponieważ kościół św. Symeona od samego początku posiadał odlewane stalowe dzwony, nie zostały one przetopione podczas dwóch wojen światowych. Kościół został zniszczony 3 lutego 1945 r., ale został odbudowany w zupełnie innym stylu, aż do konsekracji 26 lutego 1961 r., a 8 października 2015 r. stał się pierwszym niemieckim kościołem dla uchodźców. Na 11-hektarowym cmentarzu znajduje się miejsce pochówku Jazydów i następujące groby honorowe: - Joachim Lipschitz (1918-1961), polityk i inicjator "Unsung Heroes" dla osób pomagających ofiarom prześladowań nazistowskich - Lothar Schulz (1904-1976), polityk Na cmentarzu znajduje się prawie 100 grobów ofiar pierwszej, a zwłaszcza drugiej wojny światowej. (Martin Bayer, 20.04.2020)