Berlin-Neukölln, Friedhof Columbiadamm (Neuer Garnisonfriedhof)

Ze względów higienicznych i braku miejsca, w połowie XIX wieku utworzono nowe miejsca pochówku poza bramami miasta. Król Fryderyk Wilhelm IV przeniósł również swój garnizon poza granice miasta do nowych koszar na polu Tempelhof. Istniejący "cmentarz za Hasenheide" został więc w 1861 r. rozbudowany i stał się "Nowym Cmentarzem Garnizonowym" jako cmentarz garnizonowy. Nazwa nawiązuje do poprzedniego cmentarza garnizonowego. Od wojen wyzwoleńczych przeciwko okupacji napoleońskiej po tysiące ofiar II wojny światowej, cmentarz ten wyznacza niemały okres pruskiej i niemieckiej historii wojskowości. Już w 1866 r. król Wilhelm I pozostawił niewielką część cmentarza osmańskiemu sułtanowi Abdulowi Azizowi dla jego personelu ambasady i muzułmanów w Berlinie. Po I wojnie światowej berliński garnizon został rozwiązany, a cmentarz jako cmentarz garnizonowy stał się nieaktualny. Od lat 70-tych jest on znany jako cmentarz Columbiadamm. Cmentarz ma największą liczbę grobów ofiar wojny i tyranii w Berlinie, z prawie 7000 grobów z I wojny światowej, które stanowią największą część. Na cmentarzu znajduje się dziesięć pomników, z których większość została wzniesiona po I wojnie światowej. Podobnie jak wszystkie pomniki lub pomniki honorowe, te tutaj są również odzwierciedleniem swoich czasów.