Berlin-Mitte, Neue Wache

Nowa Wartownia Centralne Miejsce Pamięci Republiki Federalnej Niemiec Ofiarom Wojny i Tyranii 10117 Berlin-Mitte, Unter den Linden Budynek został wzniesiony przez Karla Friedricha Schinkla, "z grubsza wzorowany na rzymskim castrum", jako wartownia z celami aresztu i jako siedziba władz garnizonu centralnego Berlina w latach 1816-1818. Do 1918 r. odbywały się tu warty wojskowe i parady wartownicze. w 1931 r. Neue Wache została przeprojektowana i zainaugurowana jako pomnik ku czci poległego Heinricha Tessenowa. Pod nowo utworzonym otworem w suficie, w centrum centralnej sali, znajdował się dębowy wieniec ze srebrnych i złotych liści stworzony przez rzeźbiarza Ludwiga Giesa na granitowym bloku. w 1933 r. Neue Wache została ponownie poświęcona przez narodowych socjalistów jako "Honorowe Miejsce Pamięci Rzeszy". Bezpośrednio po wojnie poważnie uszkodzony budynek nie pełnił żadnej funkcji. w 1951 r., po kontrowersyjnych dyskusjach, Rada Miejska Berlina Wschodniego postanowiła przywrócić Neue Wache jako miejsce pamięci, a w 1956 r. budynek został zaprojektowany jako "pomnik ofiar faszyzmu i dwóch wojen światowych". w latach 1957-1962 zewnętrzna część budynku z 1931 r. została zrekonstruowana przez kolektyw kierowany przez Heinza Mehlana. w latach 1968/69 wnętrze zostało przebudowane przez kolektyw kierowany przez architekta Lothara Kwasnitzę. Wewnątrz znajdował się przypominający ołtarz szklany pryzmat z Jeny z wiecznym płomieniem, a przed nim pod płytą z brązu dwie urny ze szczątkami "Nieznanego Bojownika Ruchu Oporu" i "Nieznanego Niemieckiego Żołnierza". Jako oficjalny "Pomnik Ofiar Faszyzmu i Militaryzmu" NRD, nowa warta miała element antymilitarystyczny, co jednak kłóciło się z wojskowym patosem ceremonii zmiany warty z żołnierzami Narodowej Armii Ludowej. Od 1993 r. służy jako "Centralne Miejsce Pamięci Republiki Federalnej Niemiec dla Ofiar Wojny i Tyranii". W zrekonstruowanym wnętrzu Tessenow umieszczono powiększoną replikę rzeźby Käthe Kollwitz "Matka z martwym synem" ("Pieta") z 1937 roku. Napis dedykacyjny "Ofiarom wojny i tyranii" został wyryty w ziemi przed rzeźbą. Na inaugurację napis został uzupełniony tablicą, na której wymieniono różne grupy ofiar, które mają zostać upamiętnione: poległych w wojnach światowych i tych, którzy ucierpieli w ich wyniku; ofiary skutków wojny i wypędzenia; zamordowanych Żydów, Sinti i Romów, homoseksualistów i "ofiary eutanazji"; kobiety i mężczyzn ruchu oporu; a także tych, którzy byli prześladowani i zamordowani "za opór wobec totalitarnej dyktatury po 1945 roku".