Berlin-Kreuzberg, Jerusalems- und Neue Kirchengemeinde Friedhof IV

Cmentarz IV parafii Jerusalems- und Neue Kirche został poświęcony 2 czerwca 1852 roku jako ostatni z czterech cmentarzy przy dzisiejszej ulicy Bergmannstraße na Kreuzbergu; Friedrichswerdersche Friedhof II znajduje się na jego zachodniej granicy od 1844 roku, a (Alte) Luisenstädtische Friedhof na jego wschodniej granicy od 1831 roku. Cztery cmentarze są uważane za najbogatsze gatunkowo tereny zielone w Berlinie ze szczególnie wysokim zagęszczeniem ptaków lęgowych. Cmentarz o powierzchni 3,1 hektara jest czwartym z dawnej parafii jerozolimskiej; pierwsze trzy znajdowały się w kompleksie sześciu cmentarzy przed Hallesches Tor. Jerusalemskirche został po raz pierwszy wspomniany na piśmie w 1484 roku jako "Capelle Hierusalem". w latach 1725-1731 zbudowano nowy kościół, obecnie znany również jako "Friedrichstädtische", według projektów Philippa Gerlacha. w 1838 r. kościół otrzymał smukłą iglicę zaprojektowaną przez Karla Friedricha Schinkla, z ostateczną przebudową dużego kościoła z 1,366 miejscami siedzącymi w latach 1878-1879. Ze względu na zmiany w krajobrazie miasta około 1900 r. kongregacja traciła coraz więcej członków i została połączona z kongregacją Neue Kirche. W dniu 3 lutego 1945 r. kościół został prawie całkowicie zniszczony w wyniku nalotu; ruiny wysadzono w powietrze w 1961 roku. Dom Axela Springera stoi na części pierwotnego miejsca od 1966 roku. Na Rudi-Dutschke-Straße plan dawnego kościoła Jerusalemskirche jest oznaczony podwójnym rzędem czerwonych kamieni na pamiątkę. Nowy kościół został zbudowany przy Lindenstraße i Markgrafenstraße w 1968 roku. Niektóre kamienie odzyskane ze starego kościoła zostały przymocowane do fasady nowego. Po połączeniu parafii w 2001 roku, kościół został ponownie poświęcony jako miejsce wydarzeń w 2007 roku. Na cmentarzu znajdują się groby różnych osobistości: - Carl Aschinger (1855-1909), założył w 1892 r. wraz z bratem Augustem firmę "Aschinger", która wkrótce stała się największym przedsiębiorstwem gastronomicznym w Europie - Maximilian Fretter-Pico (1892-1984), oficer w I wojnie światowej i generał artylerii w II wojnie światowej - Hermann von der Hude (1830-1908), architekt historyzmu (m.in. Franz Jaffé (1855-1937), malarz, dekorator i architekt filmowy - Max Krause (1838-1913), producent papieru - Rikard Nordraak (1842-1866), norweski kompozytor (m.in. norweskiego hymnu narodowego); - Rikard Nordraak (1842-1866), norweski kompozytor (m.in. norweskiego hymnu narodowego); w 1925 r. jego szczątki przeniesiono na Norweski Cmentarz Narodowy w Oslo (grób w Berlinie, przebudowany w 1906 r., został zachowany) - Arthur Rohmer (1830-1898), architekt kompleksów browarniczych - Fritz Schaper (1841-1919), rzeźbiarz, m.in. szczytu na wieży ciśnień w Berlinie (1906)fritz Schaper (1841-1919), rzeźbiarz m.in. szczytu Reichstagu i licznych pomników w całych Niemczech (grób honorowy) - Kurd von Schlözer (1822-1894), dyplomata i pisarz (grób honorowy) - Werner Schroeter (1945-2010), reżyser filmowy, teatralny i operowy - Max Weber sen. (1836-1897), prawnik, polityk narodowo-liberalny i ojciec socjologa Maxa Webera Istnieją również inne artystycznie znaczące mauzolea i nagrobki, takie jak brązowa rzeźba śpiącego Chronosa autorstwa Hansa Latta na grobie kupca Georga Wolffa (1856-1904) lub secesyjna rzeźba na grobie Margot Leonhardt (1886-1904). Na cmentarzu IV parafii Jerusalems- und Neue Kirche znajdują się 123 pojedyncze groby ofiar II wojny światowej, głównie cywilów. (Martin Bayer, 16.04.2020)