Berlin-Charlottenburg, Luisen-Friedhof I

Najstarszy z trzech cmentarzy Luisenfriedhof został założony poza granicami miasta Charlottenburg w 1815 r. w celu ochrony ludności przed rzekomo niebezpiecznymi "oparami mefitycznymi". Zastąpił on wcześniejsze miejsca pochówku, które znajdowały się na dziedzińcu kościoła Lützow (obecnie Alt Lützow) oraz w rejonie dzisiejszych ulic Warburgzeile i Loschmidtstrasse. Za namową burmistrza Charlottenburga, Otto Ferdinanta Sydowa, nadwornemu ogrodnikowi królewskiemu George'owi Steinerowi (1774-1834), który pracował w pałacu Charlottenburg i odgrywał wiodącą rolę w projektowaniu ogrodów w Berlinie, powierzono zaprojektowanie terenów przykościelnych. Niestety, niewiele pozostało z oryginalnego ogrodu krajobrazowego z jego "dużymi zaokrągleniami i owalami". Przeszedł on poważne zmiany w wyniku rozbudowy, cesji gruntów na rzecz Kaiserin-Augusta-Gymnasium i szkoły protestanckiej oraz zniszczeń podczas II wojny światowej. Na cmentarzu Luisenfriedhof I pochowanych jest wiele rodzin z Charlottenburga o długiej tradycji. Groby niektórych z nich, na przykład rodziny Werner von Siemens, zostały przeniesione do Stahnsdorf po tymczasowym zamknięciu cmentarza. Cmentarz zyskał nieoczekiwaną sławę w 1930 roku, kiedy "mistrzowie złodziei z Berlina", bracia Franz i Erich Sass, próbowali ukryć tutaj kradzież miliona euro z firmy Disconto przy Kleiststraße. Źródło: Zarząd cmentarza ewangelickiej parafii Luisen