Beaucamps-Ligny

Département Nord 2 628 niemieckich poległych podczas I wojny światowej Niemiecki cmentarz wojskowy Beaucamps-Ligny został założony przez wojska niemieckie w maju 1915 roku podczas ciężkich walk między Armentières i La Bassée. Pochowano tu prawie 1000 poległych między majem a grudniem 1915 roku, a także tych, którzy zginęli w walkach okopowych w 1916 i 1917 roku oraz tych, którzy zginęli podczas brytyjskiej ofensywy od lipca do października 1917 roku. W latach 1920, 1921 i 1923 francuskie władze wojskowe pochowały dużą liczbę niemieckich poległych z sąsiednich gmin. Polegli należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się głównie w Bawarii, ale także w Westfalii, na Śląsku, w Saksonii, Hanowerze, Turyngii, Hesji, Badenii, Wirtembergii i Dolnym Renie. Prace remontowe w okresie międzywojennym Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) przeprowadziła pierwsze prace mające na celu poprawę stanu cmentarza w kolejnych latach na podstawie porozumienia osiągniętego z odpowiedzialnymi francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Oprócz remontu ogrodniczego całego terenu cmentarza i jego zieleni, posadzono liczne drzewa, krzewy i dzikie róże oraz utworzono nowe wejście. Jednak problem trwałego oznaczenia grobów pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - wspierany finansowo przez rząd niemiecki - był w stanie podjąć się ostatecznego projektu niemieckich cmentarzy wojennych z okresu I wojny światowej we Francji. W 1972 r. rozpoczęto zastępowanie dotychczasowych tymczasowych drewnianych tablic nagrobnych metalowymi krzyżami z nazwiskami i datami pochowanych tu osób. Niemieckie Siły Zbrojne wsparły Volksbund, między innymi transportując niezbędne 35-kilogramowe fundamenty krzyży, które zostały przeniesione przez uczestników obozów młodzieżowych Volksbundu. Spośród 2 628 poległych, 2 070 spoczywa w indywidualnych grobach; 108 pozostaje bezimiennych. W 12 wspólnych grobach z 558 ofiarami tylko sześć jest znanych z nazwiska. Na 14 grobach poległych Żydów z powodów religijnych zamiast krzyża umieszczono stelę z naturalnego kamienia. Hebrajskie znaki brzmią: 1. (powyżej) "Tu spoczywa pochowany .... ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza zostanie wpleciona w krąg żywych" Jako centralny element wzniesiono wysoki krzyż z kutej stali.