Bałtijsk jest zewnętrznym portem Kaliningradu i znajduje się w strefie wojskowej o ograniczonym dostępie. Cmentarz można zwiedzać tylko za specjalnym pozwoleniem. Ścieżka prowadzi z parkingu Nordermole przez wydmy do cmentarza wojennego, który został poświęcony 20 sierpnia 2000 roku.
Opis cmentarza
W ostatnich miesiącach II wojny światowej na cmentarzu wojennym Nordmole pochowano 7 452 poległych. Po zatwierdzeniu wniosku o budowę złożonego w 1996 r., cmentarz został ukończony w 2000 r. i poświęcony 20 sierpnia tego samego roku. Od 1997 r. złożono na nim ponad 4 800 ciał. Cmentarz pełni funkcję cmentarza zbiorowego dla obszaru Mierzei Wiślanej od granicy z Polską do okolic Pawłowa (Lochstädt).
w 2015 roku pochowano tu 12 428 poległych, w tym Austriaków, Polaków, Francuzów, Rosjan, Czechów, Węgrów, Holendrów, Włochów, Rumunów i innych obywateli, którzy walczyli w jednostkach niemieckich lub pod niemiecką flagą. Cmentarz znajduje się na wydmach i jest obsadzony trawą marram, różami plażowymi i sosnami. Centralnym punktem jest plac pamięci z wysokimi krzyżami. Stele uwieczniają nazwiska 5 238 poległych. Lista pochowanych tu poległych wojennych, którzy są znani z imienia i nazwiska, jest wyświetlana w efektownie zaprojektowanym pojemniku Volksbund. Na początku lat 90. pracownicy Volksbundu znaleźli na cmentarzu wiele grobów, które zostały otwarte przez rabusiów. Obecnie teren cmentarza jest zadbany.
Niemiecko-rosyjska umowa o grobach wojennych z 16 grudnia 1992 r. reguluje współpracę między Federacją Rosyjską a Republiką Federalną Niemiec w zakresie opieki nad grobami wojennymi. Rząd niemiecki przeznacza miliony euro rocznie na utrzymanie 3 600 grobów wojennych, w których pochowanych jest około 760 000 obywateli byłego Związku Radzieckiego. W zamian rząd Federacji Rosyjskiej zezwala Republice Federalnej Niemiec na przygotowanie i utrzymanie niemieckich grobów wojennych i cmentarzy wojennych w Federacji Rosyjskiej na własny koszt.
Historia
Od stycznia do kwietnia 1945 r. dawna prowincja Samland była sceną zaciekłych działań na tyłach między wojskami niemieckimi a armią radziecką. W lutym 1945 r. niemieccy żołnierze walczyli o oczyszczenie połączenia między Królewcem a Pillau, ponosząc ogromne straty. Pillau było portem ewakuacyjnym dla cywilów i wojskowych udających się na zachód. Po kapitulacji Królewca 9 kwietnia 1945 r. sytuacja ponownie się pogorszyła. Ulice zapchane uciekinierami praktycznie uniemożliwiały poruszanie się wojsk, które wciąż były gotowe do akcji.
Cecha szczególna
Na cmentarzu wojennym w Bałtijsku pochowanych jest 204 poległych, którzy zginęli podczas zatopienia "Wilhelma Gustloffa" 30 stycznia 1945 roku. Dawny statek wycieczkowy "Niemieckiego Frontu Pracy" - obecnie statek szpitalny i uchodźczy - przewoził ponad 10 000 pasażerów. Tylko kilkuset z nich było żołnierzami, reszta to głównie kobiety i dzieci. W drodze z Gotenhafen do Kilonii statek został zatopiony przez radziecką łódź podwodną. Przeżyło tylko 1239 pasażerów.
