Miejsce honorowe Arnsberg - Neheim, "Möhnefriedhof" Druga wojna światowa przyniosła również Neheim trudności i niewypowiedziane cierpienie. W latach 1940 i 1941 miasto było kilkakrotnie bombardowane; niezliczone domy zostały zniszczone lub uszkodzone. W nocy 17 maja 1943 r. nalot spowodował katastrofalną katastrofę dla Neheim. 19 bombowców Royal Air Force, każdy załadowany czterotonową bombą toczącą, zbliżyło się do zapór Eder, Sorpe i Möhne. Atak na niedostatecznie zabezpieczoną ścianę zapory na jeziorze Möhne rozpoczął się o godzinie 00:27. Pierwsze bomby chybiły celu, piąte podejście - o 00:45 - zakończyło się sukcesem. Tocząca się bomba została zrzucona z wysokości 18 metrów, potoczyła się w kierunku ściany, zapadła się w głąb i zdetonowała. Eksplozja spowodowała zawalenie się ściany na szerokości 30 metrów, a ciśnienie wody poszerzyło wyrwę do około 77 metrów. Masy wody o objętości około 100 milionów metrów sześciennych wdarły się do doliny Möhne w postaci fali powodziowej o wysokości od 10 do 15 metrów, niosąc śmierć i zniszczenie, i dotarły do Neheim w ciągu 25 minut. Mieszkańcy Neheim znajdowali się w schronach przeciwlotniczych, ponieważ wielokrotnie ogłaszano alarm przeciwlotniczy. Zagraniczni robotnicy i jeńcy wojenni nie mogli opuszczać swoich kwater. Dolina Möhne stała się doliną śmierci: 893 mężczyzn, kobiet i dzieci, którzy zginęli w spadających wodach, zostało odnalezionych i pochowanych na cmentarzu Möhne. W 1944 i 1945 roku Neheim ponownie stało się celem nalotów bombowych i nisko latających samolotów. Wraz z zamknięciem Zagłębia Ruhry front przesunął się coraz bliżej. W dniach od 7 do 14 kwietnia Neheim znalazło się pod rosnącym ostrzałem artyleryjskim i bombardowaniami z powietrza. Ostatni niemieccy żołnierze poddali się 14 kwietnia. W bitwach i potyczkach w Neheim zginęło 38 cywilów i 53 niemieckich żołnierzy. Polegli żołnierze zostali pochowani na powiększonym cmentarzu wojskowym. Po wojnie 893 ofiary katastrofy w Möhne pochowano w sześciu miejscach pamięci oznaczonych kamieniami pamiątkowymi:
- 131 mężczyzn, kobiet i dzieci, których udało się zidentyfikować,
- 50 nieznanych Niemców,
- 59 francuskich jeńców wojennych,
- 7 belgijskich jeńców wojennych,
- 14 holenderskich robotników cywilnych
- a także 632 mężczyzn i kobiet narodowości polskiej, ukraińskiej i rosyjskiej, którzy zostali wcieleni do pracy w miejscowym przemyśle zbrojeniowym.
Większość zmarłych francuskich i belgijskich jeńców wojennych oraz holenderskich robotników cywilnych po zidentyfikowaniu przekazano do ich krajów ojczystych. Nad pomnikiem znajdują się słowa:
- "Dla uczczenia zmarłych, przypomnienie dla żyjących".
Pomnik w Neheim został odsłonięty 17 maja 1952 roku.
